Silikon Vadisine ve Teknoloji Dünyasına İçeriden Bir Bakış
kolai.com
Ana Sayfa
Yazı Ekle
Forumlar
Bilgi Bankası Kategorileri
Son Eklenen Bilgiler
Divan Edebiyatı
Osmanlıca Sözlük
Osmanlı Padişahları
Anadolu Beylikleri

Arama:
Bunlar da var
İstanbul Atik Ali Paşa Camii
Hakkâklik
XVIII. Yüzyılda Hindistan'daki İslâm Devletleri ile İlişkiler
Osmanlı Askerî Teşkilatı ve Kapıkulu Askerleri
Faruk Nafiz Çamlıbel
Tazmin
Anadolu Beylikleri Dönemi Camileri
Van Ermeni Ayaklanmasının İç Yüzü
Kemal Reis ve Türk Denizciliğinin Gelişmesi
Kütahya Hisarbey - Hisar Bey Camii - Saray Camisi

Aradığınız soruların cevabını bulamadınız mı? Forumlarımızda sorun.

Tehzil

Ünlü bir şiire aynı ölçü ve uyakta şaka ve alay yollu yazılmış nazîredir. Buna hezl de denir. Şair bu yolla ya bir konuya mizahî bir nitelik verir ya da ciddî şiirleri mizahî bir duruma sokar. Ancak bunun bayağılıktan uzak, zarif olması gerekir.

Divan edebiyatında Mürekkepçi Havayî ve Sürûrî hezliyâtlarıyla tanınmıştır. 17. yüzyıl şairlerinden Güftî'nin 86 şairi tehzil eden Teşrifatü'ş-Şu'arâ adlı manzum bir tezkiresi vardır. Yeni Türk edebiyatında tehzilleriyle ün kazanmış şairler Fazıl Ahmet Aykaç ve Halil Nihat Boztepe'dir.

Orhan Seyfi Orhon'un Fuzulî'nin ünlü Su Kasidesine yazdığı tehzil :

Saçma ey Terkos gölünden tozlanan yollara su
Kim bu denlü tozlanan yollara kılmaz çâre su

Ab-ı lutfun çeşme-i vaslında ancak katredir
Çıkmıyor bir türlü zîrâ istenen mikdâra su

Kimseler bilmez hakîkî menba'ın mâhiyyetin
Gerçi bir çok ism alıp gelmektedir bâzâra su

Rahmet-i ilhama dâim muntazır Yahya Kemal
Bâğ-bân-ı tab'ı vermez yılda bir eş'âra

Gâlibâ beynel-milel bir hayra vakfetsin diye
Lutf-ı tâli' bahş kılmıştır Celâl Muhtar'a su

Tamtakır bak cümle sarnıçlar susuz kalmış Âda
Vermemek caiz midir hiç böyle bir gül-zâra su

Kıldı Îsâ akıbet âb-ı hayât-ı lutfunu
Etse lâyıktır teşekkür Lütf-i Kırdar'a su

Halkı sîr-âb eyleyen ihsân-ı bî-pâyânıdır
Katre yokken çeşmelerden fışkırır hem-vârâ su

Anladık eksik kalan nakdîne-i himmet imiş
Bağlıdır ancak sanırdık dirhem ü dînâra su

Suya dâir nutkunun âb-ı revandan farkı yok
Âşık olmuş gûyiyâ ol zât-ı hos-güftârâ su

Bir benim yalnız susuz kalmış bu bezm-i nûşda
Yârdan su istesem mutlak sunar ağyara su

İçmemiştir n’eylesin şampanya ya şerbet değil
Sâki-i bahtın elinden Seyfi-i bî-çâre su


Kaynak: DİLÇİN, Cem, Örneklerle Türk Şiir Bilgisi, 6. bs. Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, 2000.

Bize her konuda çekinmeden yazabilirsiniz